A- A+ K

Centrum Świadczeń Opiekuńczych PANACEUM

cukrzyca u ludzi starszych

Cukrzyca u osób starszych

Grupa zwiększonego ryzyka

Ryzyko zachorowania na cukrzycę zwiększa się wraz z wiekiem. W grupie osób powyżej 65 roku życia sięga 40-45%, a jest to wynikiem stopniowego wzrostu oporności komórek na insulinę oraz zmniejszeniem jej wydzielania.

Może to prowadzić do kilku zaburzeń gospodarki węglowodanowej,
a najczęstszym z nich jest cukrzyca.

Cukrzyca – zwyczajna, ale niezwykła

Cukrzyca w podeszłym wieku bardzo różni się od tej, która dotyka osoby młodsze. Mimo że mechanizm powstawania jest podobny, to już w kwestii objawów bardzo często pojawiają się określenia „nietypowy” lub „niecharakterystyczny”.
Senior-diabetyk może mieć problemy z pamięcią i koncentracją, może przeżywać zaburzenia osobowości, może częściej oddawać mocz albo narzekać na postępującą wadę wzroku, a do tego obniżeniem aktywności oraz częstymi infekcjami grzybiczymi. Choć to objawy dokuczliwe, to trzeba przyznać, że na wiele z nich w wieku starszym patrzy się z pozycji
„starość przyszła” i objaw taki się ignoruje.

Mechanizm wzmocnienia

Cechą szczególną cukrzycy u osób starszych jest fakt, że może się ona w pewnych okolicznościach rozwinąć bardzo szybko.
O ile bowiem ograniczenie aktywności wysp Langerhansa odpowiedzialnych za syntezę insuliny następuje stopniowo, o tyle pobudliwość komórek ma charakter progowy, co oznacza, że jeśli komórka nie otrzyma określonej ilości insuliny, to przestanie przetwarzać cukry w bardzo dużym zakresie na zasadzie wszystko albo nic. Dodatkowym utrudnieniem w przypadku osób starszych są choroby towarzyszące i stosowane względem nich leczenie. Objawy różnych chorób mogą się nakładać
i maskować wzajemnie, przez co cukrzyca dłużej pozostaje niewykryta, a jednocześnie niektóre leki na choroby charakterystyczne dla starszego pokolenia zwiększają jeszcze insulinooporność (chodzi na przykład o tiazydy oraz beta-blokery).

Kilka uwag związanych z procesem leczenia

Co do zasady, cele podejmowanego leczenia są zawsze takie same, ale w przypadku osób starszych dochodzi do pewnej modyfikacji zasad terapii. U osób młodych leczenie jest nakierowane nie tylko na wzrost komfortu życia, ale również na ograniczenie ryzyka powikłań, które pojawiają się najczęściej po kilkunastu latach od rozpoczęcia procesu chorobowego. Leczenie jest jednak dość kłopotliwe i nieprzyjemne, dlatego w przypadku osób starszych stosuje się kryteria bardziej liberalne. W tej sytuacji chodzi głównie o zwiększenie komfortu pacjenta i ograniczenie dolegliwości codziennych, natomiast zapobieganie długofalowym skutkom jest oczywiście prowadzone, ale z mniejszą intensywnością niż u osób młodych. Bardzo ważne jest doraźne zmniejszanie dolegliwości objawów oraz ciągła opieka nad pacjentem.
Szczególnie istotnego znaczenia nabiera zachowanie właściwej diety, które jest trudne już ze względu na sam fakt występowania kilku chorób, w których przypadku zalecenia mogą być różne (aczkolwiek najczęściej na szczęście nie przeciwne).


Drugim ważnym elementem jest utrzymanie w miarę możliwości wysokiego poziomu aktywności fizycznej. Jeżeli chory ma kłopoty z samodzielnym poruszaniem się, powinien być także pod ciągłą opieką rehabilitanta. Leczenie farmakologiczne
w przypadku osób starszych jest oczywiście ważne, ale to opieka i styl życia stanowią pierwszą linię obrony przed wstrząsami
i nagłym zaostrzeniem się choroby. Poza oczywistym skokiem poziomu cukru szczególna opieka powinna być roztoczona nad pacjentem zgłaszającym okresowe, silne epizody któregokolwiek z objawów cukrzycowych. Dodać warto, że w związku ze specyfiką cukrzycy o osób starszych, opiekun musi zdawać sobie sprawę z nieco innego niż zwykle sposobu postępowania
i ewentualnie reagowania w sytuacjach kryzysowych.

 

Opieka

Szukasz opieki dla bliskiej osoby?

Skontaktuj sie z nami

Praca

Chcesz być opiekunem? Masz kwalifikacje?

Napisz do nas

Kontakt

Świdnicka 39
50-029 Wrocław

kontakt@opieka-panaceum.pl